FINO en VLD

Platen voor controle op belastingplicht en dierenwelzijn.

FINO-registratie

Vroeger moest er ook belasting betaald worden over aanhangwagens en opleggers die bedoeld waren om goederen mee te vervoeren. Dat was grotendeels in de tijd dat er nog geen kentekenplicht bestond voor deze categoriëen. De FINO-plaat werd ingevoerd op 1 februari 1972 met als doel controle op de belastingplicht te vereenvoudigen. Aanhangsels waarvoor een registratienummer/-bewijs was afgegeven door de RDW (ergo, een toegestane maximum massa van meer dan 750 kg) moesten vanaf dat moment een speciale plaat voeren van 21x21cm met een fiscaal nummer (ook wel FINO-nummer genoemd). Dit nummer bestond uit het registratienummer van het aanhangsel (bovenste en middelste rij) plus een massacode (onderste rij). Witte tekens op een rode ruit. (1)

FINO

De massacode (soms ook gewichtscode genoemd) geeft het tot het naaste honderdtal kilogrammen afgeronde massa aan, waarbij 50 kilogram naar beneden wordt afgerond. Het eerste cijfer geeft de duizendtallen aan en het tweede de honderdtallen. Indien de massa tienduizend kilogram of meer bedraagt, begint de code met een letter die de duizendtallen aangeeft.

De codering is als volgt: A=10, B=11, C=12, D=13, E=14, F=15, G=16, H=17, J=18, K=19, L=20, M=21, N=22, P=23, R=24, S=25, T=26, U=27, V=28, W=29, X=30 en Z=31. De speciale code XX betekent meer dan 31.950 kg. (2)

In het bovenstaande voorbeeld is OX-76-76 het RDW-registratienummer (O = oplegger). De massacode is 67, wat betekent dat de oplegger een afgeronde massa heeft van 67x100= 6700 kilogram. Een code voorafgaand door een letter, bijvoorbeeld C8 (12 en 8), wijst op 128x100= 12.800 kg.

Naast de FINO-registratieplaat moest het aanhangsel ook het kenteken van het trekkende voertuig voeren. Na invoering van het kentekenbewijs voor aanhangers en opleggers met een toegestane maximum massa van meer dan 750 kg kwam de FINO-regeling te vervallen. Het nieuwe kenteken was hetzelfde als het registratienummer op het oude registratiebewijs (welke in 1963 ingevoerd was).

Bekijk ook FIDEC, een decoder voor FINO-platen.

VLD-goedkeuring

Op vrachtwagens en trailers ingericht voor het vervoer van levende dieren (VLD) kon tussen 1985 en 2007 ook een ronde plaat aangetroffen worden met rode karakters; de zogenoemde dierenvervoerplaat. Dit was verplicht op basis van de Regeling Dierenvervoer. (6) Goedkeuringsdocumenten werden uitgegeven door de RVV (Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, de voorloper van de NVWA) en vervolgens moest ook een VLD-plaat op het goedgekeurde voertuig/aanhangsel bevestigd worden. Veevervoer zonder zichtbare dierenvervoerplaat was strafbaar.

RVV

Betekenis:

Aan de geldigheid van deze platen kwam een einde door de invoering van de Europese Transportverordening (verordening (EG) nr. 1/2005) op 5 januari 2007. Daarmee werden wetten en regelingen voor veevervoer binnen de EU geharmoniseerd. Met de inwerkingtreding van de Transportverordening kwam toenmalige Nederlandse wet- en regelgeving inzake dierenvervoer te vervallen. Dit hield in dat alle destijds geldige erkenningen en goedkeuringsbewijzen met ingang van die datum hun geldigheid verloren. Zo ook dierenvervoerplaten. (7)

Sinds 1 oktober 2007 heeft de RDW de inrichtingskeuringen van voertuigen die bestemd zijn voor dierenvervoer overgenomen van de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA, voorloper van de NVWA). (3)(5) Gegevens van gekeurde voertuigen zijn online opvraagbaar op kenteken. (4)

Bronnen, referenties en voetnoten

To top